Als Dhr. Albert Christiaansen op de derde zaterdag van mei van het jaar 1965 neerstrijkt in Enschede beseft hij zich vermoedelijk geen moment waar dat toe zal leiden. Nu vele jaren later weet Enschede wel beter.  Dhr. Albert Christiaansen kwam slechts vanuit een handelsmotief naar Enschede. Na een dokter uitgekocht te hebben begint hij aan de Noorderhagen Viginti zijn onderdanen te verkopen. Bij de opening van zijn onderneming, zoals hij het zelf noemde, spreekt hij de inmiddels de legendarische woorden: “Crescite et multiplicamini” al waarna hij en zijn metgezellen vele buizen tot zich nemen. Vele wanhopige mannen zien Christiaansen dan ook als een bliksemschicht bij donkere hemel. Jaren zonder lust hebben zij dan gekend in het altijd zo nuchtere Tukkerland. Christiaansen biedt welwillende vrouwen aan die menig man doen watertanden.

In de hoogtijdagen van Christiaansen zijn zijn acht vrouwen overbezet en lacht de wereld hem toe. Hij heeft echter een grote droom: “de rest van de wereld ontdekken”. Geld verdienen en liefde verspreiden zijn op dat moment het motto waarop zijn leven gebasseerd is. Als hij in 1985 uitgekeken is en de handel niet meer loont zoekt hij een koper voor zijn pand. Vele kopers worden afgeschrikt, echter vindt hij toch een geschikte koper en vertrekt hij, inclusief zijn inboedel, naar zonnige oorden om aldaar te genieten van zijn opbrengsten.

De nieuwe eigenaar creeert acht kamers die hij allen wil verhuren . Op de derde zaterdag in november van het jaar 1985 zijn alle kamers verhuurd. Dit keer zijn het niet welwillende vrouwen, maar gemoedelijke studenten die bewonderenswaardig het verhaal van Christiaansen aanhoren van de nieuwe eigenaar. Deze traditie moet doorleven aldus de nieuwe bewoners. Al snel is er één iemand die oppert om elk jaar op de derde zaterdag van november een terugkerende borrel (inmiddels getransformeerd tot ouwelullenweekend waarop alle geschiedenisschrijvers terugkomen) te houden. Dit had volgens hem twee redenen; het eren van Christiaansen maar misschien nog wel belangrijker waren de woorden die zijn tweede argument dekten: “Amicitiae Causa”. Voor de minder eloquente onder u volgt de vrije vertaling: “omwille van vriendschap”. Dit is het begin van AC Noorderhagen Viginti als studentenhuis. Nu kunnen we stellen dat er vriendschappen zijn ontstaan en zullen ontstaan en dat alles is mogelijk gemaakt door hetgeen plaats heeft gevonden in onze geschiedenis.  Nu anno 2010 kijken wij terug op 25 mooie jaren die alle hebben bijgedragen aan wat AC nu is; uniek in Enschede en op zijn uniekst voor haar bewoners.

AC!